(سفر نامه ی ِ استانبول –بخش ِ هشتم)

ساعت: 8:05pm
درود

الان که می نويسم،در اتاق ِ هتل هستم.بچه ها خشته بودند،خوابيدند.ديروز بعد از بازديد از خليج ِ گلدن هورن که در بخش ِ اروپايی قرار دارد،به هتل برگشتيم وبعد از کمی استراحت،برای ِ صرف ِ شام با مونوريل به يک رستوران رفتيم.هتل ِ ما درست روبروی ِ يک ايستگاه ِ مونو ريل(قطار ِ رو زمينی) است و اين خيلی خوب است.چون در عرض ِ 5 دقيقه ،نصف ِ شهر را طی می کنيم. هر بليط ِ مونو ريل،1.1 يتله است.
ديروز در جاهای ِ شلوغ ِشهر ديدم که جوانان ِ ترک،به صورت ِ مخفی ،نشريه ای با نام ِ کمونيست می فروختند.در محل های ِ شلوغ ،نشريه را با دو دست بالا گرفته بودند و می فروختند.شرمم شد از خودم.می خواستم به دوستانم sms بزنم و بگويم :خاک بر سرمان!ياد بگيريم! اما بعد منصرف شدم.چون شايد دوستانم کار های ِ ديگری می کنند که بهتر و اثر گذار تر است و بهتر بود می گفتم:خاک بر سرم! خلاصه از خودم بدم آمد.
امروز صبح به مناطق ِ ديدنی ِ استانبول رفتيم.مجموعه قصر های ِ "توپ کاپی" را ديديم که متعلق به سلطان محمد ِ فاتح و ديگر اعضای ِ خاندان ِ عثمانی بود.به نظر ِ من معماری اسلامی ِ عثمانی،بسيار پيشرفته تر از معماری اسلامی ِ ايرانی است.
قصر ِ توپ کاپی،در نزديکی ِ مسجد ِ سلطان احمد و مسجد ِ ايا صوفيه و ديگر آثار ِ تاريخی ِ شهر است.قصر ها را به مجموعه ای از موزه ها تبديل کرده اند.ما از موزه های ِ اسلحه،چينی آلات ،ظرف های ِ فلزی و تاريخی ديدن کرديم.در بخش ِ تاريخ ِ اسلام،غنائم ِ فتوحات ِمکه به چشم می خورد.که از آن جمله است:پوشش ِ طلای ِ سنگ ِ حجر السود،موی ِ پيامبر،شمشير ِ حمزه،شمشير ِ جعفر ِ طيار،شمشير ِ عمار و ياسر،نامه ی دعوت به اسلام ِ پيامبر،و حتی پر ِپرندگان ِ پيامبر...به اضافه ی ِدر ِ کعبه،و ناودان ِ طلای ِ کعبه...
که البته من نمی دانم وقتی که عثمانی ها کعبه را تکه تکه کردند و اين همه طلا را به غنيمت آوردند،پرندگان ِ ابابيل به چه کاری مشغول بودند!؟
در اطراف ِ مجموعه تعداد ِ زيادی مغازه ها ی ِ صنايع دستی بود که خب بعضا قيمت های ِ بالا داشتند،اما باز هم می شد چيز هايی از ان جا خريد.بهتر از جاهای ِ ديگر بود.
در کل مجوعه قصر های ِ توپ کاپی،زيبا و ديدنی بودند.عصر هم ساعت ِ چهارو پنج از آن جا به طرف ِ هتل برگشتيم و همه خسته و کوفته به خواب رفتند.نهار را در همان قصر خورديم.من کباب ترکی خوردم.که البته کباب ترکی ِ خيابان ِ انوری ِ شيراز،خيلی خوشمزه تر بود.
مناظرِ بسيار زيبايی آن جا بود و ما کلی عکس گرفتيم.تعدادی هم کارت پستال خريدم.در کل روز ِ خوبی بود.بعد از آمدن به هتل،رفتم استخر و سونا.
مرتب به بچه های ِ استهبان فکر می کنم.رسول ِ دارايی و...
به ياد ِ شعر های ِ نصرت رحمانی افتادم،آن جا که می گويد:
خوشبختی ای گدا
خوشبختی ای حريص ِ شکم باره،
آخر بگو
بگو
از جان ِ ملتم تو چه می خواهی؟
...
(تبعيد در چنبر ِ زنجير)

مدتی است که شعر ِ جديدی نگفته ام.احساس می کنم آن قدر بی درد شده ام که شعر با من قهر کرده است.مدتی است که فکرم به مسايل ِ ديگری مشغول است.وقتی به آرامش ِ استهبان برگردم ،فرصت ِ زيادی برای ِ فکر کردن دارم...
اين بمان تا بعد...

محمد فلاح نيا
ساعت: 8:30pm
26/6/84
(عکس:در محوطه قصر های ِ توپ کاپی)