(سفر نامه ی ِ اروپا بخش ِ هفتم)

وقت ِ محلی: 4:05pm
سلام.
الان در ايستگاه ِ قطار ِ بارسلون هستم.بليط ِ رفتن به پاريس را گرفته ايم و برای ِ تهيه ی هتل تلاش می کنيم.دو شب در بارسلون اقامت داريم.ديشب به رقص ِفلامينگو رفتيم.آن چيزی که آن جا اجرا شد،برای ِ من جذابيت ِ خاصی نداشت.البته تنها چيزی که من قبلا از موزيک ِ اسپانيا شنيده بودم،گيتار ِ جيپسی کينگز(Gypsy Knigs) بود.در مقايسه با آن،کارهايی که ديشب اجرا شد،جذابيت ِ خاصی نداشتند.رقص ها هم چندان هنر مندانه نبودند.شب باران ِ ملايمی آمد.شب ّ بدی نبود.اما با بچه ها کمی مشکل دارم!
اسپانيا به صورت ِ سلطنت ِ مشروطه اداره می شود.در قطار ِ مادريد به بارسلون با دختری اسپانيايی آشنا زدم که مادرش اهل ِ جمهوری ِ دومنيکن بود.وقتی که به او گفتم از ايران آمده ايم،به من گفت چه جالب ،چند وقت ِ پيش ملکه ی شما مهمان ِ ملکه ی ما بود!!!!من با تعجب گفتم:ملکه؟کدوم ملکه؟و اون گفت: فرح ديبا!
ظاهرا ملکه ی اسپانيا و فرح ِ ديبا روابط ِ خوبی با هم دارند.در جشن ِ عروسی شاهزاده ی اسپانيا،فرح ِديبا هم حظور داشته.
در قطار حسابی استراحت کردم.
بدرود...
و حرف هايی که نمی شود نوشت،
گفت
و سرود!!!

محمد فلاح نيا
3/1/84
وقت ِ محلی : 4:15pm